Author Archives: Kacper Rotarski

WEDŁUG KLASYCZNEJ INTERPRETACJI

Według klasycznej interpretacji ekonomia zajmu­je się dystrybucją poszukiwanych dóbr. Najistotniej­szym zaś zasobem, którego niewielka ilość warun­kuje wszystkie inne, jest wolna energia (zwa­na również potencjałem termodynamicznym). Ekonomia systemów biologicznych i ekologicznych opie­ra się w całości na rozpoznaniu wartości tego osta­tecznego dobra.

RÓWNOWAŻNIK ENERGETYCZNY

W 1971 roku H. Odum zaproponował przyjęcie równoważnika energetycznego w wysokości 10 000 kilokalorii (energia litra benzyny) za dolara. Możli­we, że dziś za jednego dolara nie otrzymałoby się więcej niż 5000 do 7000 kilokalorii. Niemniej jednak nawet takie przybliżone obliczenia

USPRAWIEDLIWIONE WZGLĘDY

Przejście od energetyki ekonomicznej do ekoenergetyki usprawiedliwia także wiele innych względów. Odnajdujemy w ekologii równoważnik ekonomiczny wynagrodzenia przekazanego za wykonaną pracę. Ta „zapiała” opiera się na „cenie” energetycznej, a „pie­niądz” krąży w formie materiałów użytecznych dla społeczności. Jeżeli dana funkcja

STYMULACJA CZYNNIKÓW

W świecie producentów i konsumentów systemu ekologicznego istnieje regulacja za pomocą kiloka­lorii. Bodźcem dla producentów jest sytuacja, kiedy strumień substancji mineralnych, jaki do nich wra­ca, przewyższa strumień wyprodukowanej przez nich żywności. I odwrotnie, kiedy strumień żywności przewyższa strumień substancji mineralnych

DZIĘKI ODDZIAŁYWANIU PĘTLI

Dzięki oddzia­ływaniu pętli wzmocnienia i ich wzajemnych powiązań system ekologiczny dokonuje selekcji gatunków jednostek, które najskuteczniej przyczyniają sią do funkcjonowania i utrzymania całości. na koniec, ujęcie ekoenergetyczne’ukazuje zwią­zek pomiędzy czasem i energią. Empiryczne prawo jest proste: „oszczędność na czasie paci

NOWA RACHUNKOWOŚĆ

Aby znaleźć i wykorzystać nowe źródła energii czy wybrać najkorzystniejsze sposoby pozwalajace oszczędzać energię, trzeba przede wszystkim umieć ustalić pełne i szczegółowe energetyczne. Dziś potrafimy to robić dzięki nowym technikom energetycznej rachunkowości, wywodzącym się Prze­de wszystkim z chemii, biologii i

INNI EKOLODZY

Inni ekolodzy zastosowali te metody do rachun­kowości energetycznej małych społeczności żyjących z polowania i rybołówstwa (wioska eskimoska, wioska afrykańska) i udało im się powiązać czynniki ener­getyczne z elementami o charakterze ekonomicznym. Jednak prawdziwe narodziny analizy energetycznej (a tym samym początki

ŚLEDZENIE I OBLICZANIE ZMIAN

Służyły śledzeniu i obliczaniu zmian podaży i popytu na surowce, półfabrykaty, produkty gotowe i usługi w drodze od producenta do konsumenta. Wyniki analizy ekonomicznej wy­rażają się w jednostkach monetarnych i pozwalają na wyodrębnienie pojęcia wartości dodatkowej.Analiza energetyczna wychodzi od rezultatów

OBLICZANIE KOSZTÓW

Obliczenia kosztu energetycznego produkcji jed­nego samochodu w Stanach Zjednoczonych dokonał Stephen Berry wraz ze swoim zespołem z wydziału chemii Uniwersytetu w Chicago w 1972 roku. Aby wyprodukować samochód o ciężarze 1,5 tony, trzeba wydatkować 32 miliony kcal. A obliczenia termody­namiczne

WYCZERPYWANIE ZASOBÓW

Gdyby ekono­miści musieli określić wyczerpywanie zasobów, prze­widując na coraz dalszą przyszłość, przyłączyliby się do poglądów specjalistów w dziedzinie termodyna­miki. Obliczenia te oparte są na obliczeniu energii nie­zbędnej w procesie niezwykle powolnym (i do pew­nych granic odwracalnym). Ale system ekonomiczny jest

WZROST ENERGII WOLNEJ

Sybsydium to uka­zuje w kategoriach energetycznych, że koszt jest ściśle powiązany z intensywnością transformacji. Całkowite sybsydium energetyczne powiązane jest z natężeniem metabolizmu organizmu społecznego, a więc z rytmem jego wzrostu. Jest rzeczą po­wszechnie znaną, iż kraje mające najwyższą stopę wzrostu

PRZYCZYNY KRYZYSU ŻYWNOŚCIOWEGO

Najbardziej odkrywcze okazało się zastosowanie ana­lizy energetycznej do całego sektora żywieniowego. Produkcja i dystrybucja żywności należą do naj­ważniejszych funkcji organizmu społecznego. Wyra­ża się to zresztą na płaszczyźnie ekonomicznej od­setkiem budżetu rodzinnego przeznaczonego na wy­żywienie: z 49%  1950 roku we Francji