Kategoria: Życie i informacja
KOMÓRKA
Organizm jest więc permanentnie informowany o stanie funkcjonowania swoich organów i o swojej równowadze wewnętrznej, dzięki sygnałom pochodzącym i z zewnątrz, i z wewnątrz. Mózg jest czynnikiem integrującym te różnorodne sygnały, a nie najwyższym ośrodkiem w hierarchii, w którym podejmowane
MINIMUM WITALNE KOMÓRKI
Komórka wyższych organizmów zachowuje własną strukturę, reguluje i kontroluje swoje funkcje metaboliczne, wzrasta, reprodukuje się, wykonuje pracę, pełni wyspecjalizowaną funkcję wewnątrz organu, umiera… Funkcje te charakteryzują życie: auto- konserwacja, autoregulacja, autoreprodukcja i zdolność ewolucji.Życie przeciwstawia materii nieożywionej swój dynamizm energetyczny.
STRUKTURY I FUNKCJE
Struktury i funkcje są więc nierozdzielne: utrzymanie jezdnych może zapewnić tylko dynamizm energetyczny drugich. Struktury opierają się na materiałach konstrukcyjnych, uszeregowanych według rygorystycznej organizacji przestrzennej, podczas gdy funkcje polegają na organizacji w czasie, organizacji opartej na miriadach elementarnych reakcji, ściśle
INNE PODSTAWOWE CZYNNIKI
Inne podstawowe czynniki w życiu komorki to przede wszystkim molekuły-sygnały umożliwiające komunikację; molekuły wysokoenergetyczne, niewielkie cząstki pełniące rolę bloków konstrukcyjnych; elektrony i ich nośniki (niezbędne do przeroszenia energii); i wreszcie cząstki wody. Wielkość tej populacji można ocenić. W prostej komórce
EFEKTYWNOŚĆ WSPÓŁDZIAŁANIA
Efektywność współdziałania i wymiany między tymi różnymi czynnikami molekularnymi zapewnia niewielka liczba organizacji ponadmolekuiarnych. Za pośrednictwem tych organizacji wypełniane są ważne funkcje „społeczności komórkowej”.Przemiana energii odbywa się w mitochondriach, centralach energetycznych. Magazynowanie energii i zapasy to rola w a k
SYSTEM SAMOREGULUJĄCY
Komórka jest więc systemem samoregulacyjnym, przekształcającym energię, zdolnym w każdej chwili zrównoważyć swoją produkcję z konsumpcją wewnętrzną i z energią, jaką dysponuje.Aby powiązać działalność komórki z działalnością całego organizmu, trzeba zająć się dwiema dopełniającymi się funkcjami: oddychaniem i odżywianiem. Co
W JAKI SPOSÓB POŁĄCZYĆ KOMÓRKĘ I ORGANIZM?
Ostatecznym celem oddychania jest naładowanie „baterii” komórki. Wszystko, co żyje, wykorzystuje cząsteczki transportujące energię i pełniące rolę jak gdyby przenośnej baterii wszędzie tam, gdzie komórka musi wypełnić pracę chemiczną, mechaniczną czy elektryczną. Tą molekułą jest ATP. W momencie kiedy przekazała
PRZETWARZANIE I WYKORZYSTYWANIE ENERGII PRZEZ KOMÓRKĘ
Maleńkie molekuły powstające w wyniku trawienia stanowią surowce dla komórki. Chodzi tu przede wszystkim o glukozę, aminokwasy i kwasy tłuszczowe. Jednak zanim zostaną wykorzystane w reakcji spalania, muszą przejść pewną transformację. Do funkcjonowania generatora potrzebne jest paliwo „rafinowane”: molekuły uczynnionego
STRUMIEŃ ELEKTRONÓW
Strumień elektronów wychodzących z tego generatora służy do ładowania „baterii” komórki — proces ten jest rezultatem innego szeregu reakcji, połączonych z pierwszym. Całość ta tworzy właśnie „prostownik”. W ciągu tych wszystkich łańcuchów ładowania elektrony stopniowo tracą energię. Aż do tlenu, k;óry
W ZWOLNIONYM TEMPIE
Ten stosunek warunkuje funkcjonowanie „generatora” i „prostownika”. Mitochondrie można porównać do stacji obsługi, gdzie regularnie ładuje się baterie pewnej liczbie klientów. Pracownik stacji ma zawsze w zapasie naładowane baterie. Stosunek baterii wyładowanych do naładowanych jest bardzo hiewielki (np. 1 na
KONIECZNOŚĆ WYSIŁKU
Nadchodzi jednak konieczność wysiłku. Mięśnie pracują, pochłaniając ATP, „baterie” wyładowują się. Ilość ADP (baterii wyładowanych) gwałtownie wzrasta. Stosunek ADP do ATP staje się bardzo wysoki (np. 100 na 1). Stacja obsługi zasypywana jest żądaniami naładowania baterii. Proces ładowania ulega przyspieszeniu,
RYTM PRACY
Rytm pracy pompy sercowej zwiększa się. Krew krąży szybciej i odprowadza odpady, podczas gdy skurcz niektórych naczyń, rozszerzenie .się innych zapewnia lepsze jej rozprowadzenie, zwłaszcza do miejsc, gdzie praca jest intensywna. Skóra czerwienieje, robi się gorąco, występuje pocenie się. Praca







