Kategoria: Życie i informacja

KOMÓRKA

Organizm jest więc permanentnie informowany o  stanie funkcjonowania swoich organów i o swojej równowadze wewnętrznej, dzięki sygnałom pocho­dzącym i z zewnątrz, i z wewnątrz. Mózg jest czyn­nikiem integrującym te różnorodne sygnały, a nie najwyższym ośrodkiem w hierarchii, w którym podejmowane

MINIMUM WITALNE KOMÓRKI

Komórka wyższych organizmów zachowuje własną strukturę, reguluje i kontroluje swoje funkcje me­taboliczne, wzrasta, reprodukuje się, wykonuje pra­cę, pełni wyspecjalizowaną funkcję wewnątrz orga­nu, umiera… Funkcje te charakteryzują życie: auto- konserwacja, autoregulacja, autoreprodukcja i zdol­ność ewolucji.Życie przeciwstawia materii nieożywionej swój dynamizm energetyczny.

STRUKTURY I FUNKCJE

Struktury i funkcje są więc nierozdzielne: utrzy­manie jezdnych może zapewnić tylko dynamizm ener­getyczny drugich. Struktury opierają się na materia­łach konstrukcyjnych, uszeregowanych według ry­gorystycznej organizacji przestrzennej, podczas gdy funkcje polegają na organizacji w czasie, organizacji opartej na miriadach elementarnych reakcji, ściśle

INNE PODSTAWOWE CZYNNIKI

Inne podstawowe czynniki w życiu komorki to przede wszystkim molekuły-sygnały umożliwiające komunikację; molekuły wysokoenergetyczne, niewiel­kie cząstki pełniące rolę bloków konstrukcyjnych; elektrony i ich nośniki (niezbędne do przeroszenia energii); i wreszcie cząstki wody. Wielkość tej po­pulacji można ocenić. W prostej komórce

EFEKTYWNOŚĆ WSPÓŁDZIAŁANIA

Efektywność współdziałania i wymiany między ty­mi różnymi czynnikami molekularnymi zapewnia niewielka liczba organizacji ponadmolekuiarnych. Za pośrednictwem tych organizacji wypełniane są waż­ne funkcje „społeczności komórkowej”.Przemiana energii odbywa się w mitochondriach, centralach energetycznych. Magazynowa­nie energii i zapasy to rola w a k

SYSTEM SAMOREGULUJĄCY

Komórka jest więc systemem samoregulacyjnym, przekształcającym energię, zdolnym w każdej chwili zrównoważyć swoją produkcję z konsumpcją we­wnętrzną i z energią, jaką dysponuje.Aby powiązać działalność komórki z działalnością całego organizmu, trzeba zająć się dwiema dopełnia­jącymi się funkcjami: oddychaniem i odży­wianiem. Co

W JAKI SPOSÓB POŁĄCZYĆ KOMÓRKĘ I ORGANIZM?

Ostatecznym celem oddychania jest naładowanie „baterii” komórki. Wszystko, co żyje, wykorzystuje cząsteczki transportujące energię i pełniące rolę jak gdyby przenośnej baterii wszędzie tam, gdzie ko­mórka musi wypełnić pracę chemiczną, mechaniczną czy elektryczną. Tą molekułą jest ATP. W momencie kiedy przekazała

PRZETWARZANIE I WYKORZYSTYWANIE ENERGII PRZEZ KOMÓRKĘ

Maleńkie molekuły powstające w wyniku trawienia stanowią surowce dla komórki. Chodzi tu przede wszystkim o glukozę, aminokwasy i kwasy tłuszczo­we. Jednak zanim zostaną wykorzystane w reakcji spalania, muszą przejść pewną transformację. Do funkcjonowania generatora potrzebne jest paliwo „rafinowane”: molekuły uczynnionego

STRUMIEŃ ELEKTRONÓW

Strumień elektronów wychodzących z tego gene­ratora służy do ładowania „baterii” komórki — pro­ces ten jest rezultatem innego szeregu reakcji, po­łączonych z pierwszym. Całość ta tworzy właśnie „prostownik”. W ciągu tych wszystkich łańcuchów ładowania elektrony stopniowo tracą energię. Aż do tlenu, k;óry

W ZWOLNIONYM TEMPIE

Ten stosunek warunkuje funkcjonowanie „generatora” i „prostownika”. Mitochondrie można porównać do stacji obsługi, gdzie regularnie ładuje się baterie pewnej liczbie klientów. Pracownik stacji ma za­wsze w zapasie naładowane baterie. Stosunek ba­terii wyładowanych do naładowanych jest bardzo hiewielki (np. 1 na

KONIECZNOŚĆ WYSIŁKU

Nadchodzi jednak konieczność wysiłku. Mięśnie pracują, pochłaniając ATP, „baterie” wyładowują się. Ilość ADP (baterii wyładowanych) gwałtownie wzrasta. Stosunek ADP do ATP staje się bardzo wy­soki (np. 100 na 1). Stacja obsługi zasypywana jest żądaniami naładowania baterii. Proces ładowania ulega przyspieszeniu,

RYTM PRACY

Rytm pracy pompy sercowej zwiększa się. Krew krąży szybciej i odprowadza od­pady, podczas gdy skurcz niektórych naczyń, roz­szerzenie .się innych zapewnia lepsze jej rozprowa­dzenie, zwłaszcza do miejsc, gdzie praca jest inten­sywna. Skóra czerwienieje, robi się gorąco, wystę­puje pocenie się. Praca