Kategoria: Życie i informacja
ANALIZA I SYNTEZA
Ujęcie analityczne i ujęcie systemowe uzupełniają się raczej niż wykluczają. Nie można jednego z nich zastąpić drugim.Ujęcie analityczne próbuje sprowadzić system do najprostszych elementów, jakie się nań składają, aby badać je; szczegółowo i zrozumieć rodzaje oddziaływań, które występują między nimi.
OŻYWIENIE SYSTEMU
Prawa addytywności własności elementarnych nie działają oczywiście w przypadku systemów o wysokim stopniu złożoności, składających się z bardzo różnorodnych elementów powiązanych bardzo silnymi oddziaływaniami. Takie systemy powinno się rozpatrywać za pomocą nowych metod, takich, jakie składają się na ujęcie systemowe.
ANALIZA SYSTEMÓW
Analiza systemów polega na określeniu granic systemu, którego model mamy sporządzić, na zidentyfikowaniu ważnych elementów i typów oddziaływań między tymi elementami i na ustaleniu związków, które łączą je w zorganizowaną całość. Te elementy i typy związków są klasyfikowane. Następnie dokonuje
MODELOWANIE I SYMULACJA
Modelowanie polega na skonstruowaniu modelu na podstawie danych analizy systemu. Przede wszystkim ustala się pełny schemat przyczynowych relacji między elementami różnych podukładów (np. w modelu maltuzjańskim na s. 116 będą to: wpływ narodzin na populację, wpływ racjonowania żywności na śmiertelność
SYMULACJA STOSOWANA
Symulacja stosowana jest dziś w wielu dziedzinach, dzięki jej językowi, zarazem mocniejszemu prostszemu, a także dzięki wykorzystywaniu nowych sposobów łączności z maszyną cyfrową (wyjście graficzne na ekran oscyloskopu, metody szybkiego trasowania i wprowadzania danych czy automatyczne rysunki animowane, pod kontrolą
INNE DZIEDZINY
Urbanistyka: wzrost miast, degeneracja dzielnic, ruch samochodowy. Astrofizyka: geneza ewolucja galaktyk, „doświadczenia” przeprowadzane w atmosferze oddalonej planety. Fizyka: badanie strumienia elektronów w półprzewodniku, opory elektryczne, fala uderzeniowa, przepływy cieczy, tworzenie się fal morskich. Inżynieria lądowa: zapiaszczenie portów, wpływ wiatru na
OGRANICZENIA I ZALETY SYMULACJI
Mimo dużej ilości i różnorodności zastosowań symulacji, nie należy od niej oczekiwać zbyt wiele. Jest to po prostu jeszcze jeden sposób, jedna z uzupełniających metod badania złożonego systemu. Symulacja nigdy nie pozwala na ustalenie optimum czy też na dokładne rozwiązanie
NAJBARDZIEJ SKUTECZNE UJĘCIE
W rzeczywistości symulacja wydaje się jednym z najbardziej skutecznych narzędzi ujęcia systemowego. Pozwala sprawdzić oddziaływanie wielkiej ilości zmiennych na całość funkcjonowania systemu, pozwala zhierarchizować rolę każdej zmiennej, wykrywać punkty amplifikacji i inhibicji, dzięki którym możliwe jest wywieranie wpływu na zachowanie
PRACA NA MODELU
Symulacja nie wydobywa z komputera w czarodziejski sposób więcej niż to, co zostało zaprogramowane. Wkład maszyny cyfrowej dotyczy głównie jakości. Przetwarzając miliony danych w ułamku czasu wydobywa struktury, modalności, tendencje niemożliwe inaczej do zaobserwowania, a wynikające z właściwej systemowi dynamiki.
NIEDOSKONAŁE MODELE
Symulacja jest nowym narzędziem służącym pomocą w podejmowaniu decyzji. Pozwala dokonać wyboru „możliwych przyszłości”. Zastosowana do systemów społecznych nie ma charakteru bezpośredniego przepowiadania. Bo jak można w tej dziedzinie wziąć pod uwagę tak niemierzalne wielkości — jak dobre samopoczucie, strach,
DZIWNE ZACHOWANIE
Właściwości i zachowanie złożonego systemu determinuje jego organizacja wewnętrzna i związki z otoczeniem. Lepsze zrozumienie tych właściwości i dokładniejsze przewidywanie zachowań dostarcza środków pozwalających oddziaływać na system: przekształcać go lub ukierunkowywać jego ewolucję.Dwie podstawowe sprawy istnienia i funkcjonowania każdego systemu
TRWAŁOŚĆ FORMY
Ta trwałość formy to właśnie stabilność dynamiczna. Odnajdujemy ją w komórce, w organizmie żywym czy w płomieniu świecy. Stabilność dynamiczna jest wynikiem kombinacji lub przystosowania wielu stanów równowagi osiągniętych i utrzymywanych przez system, czego przykładem może być równowaga „wewnętrznego środowiska”







