Prawa energetyki, które rządzą każdą organizacją, wywodzą się z dwóch znanych zasad termodynamiki.Druga zasada, bardziej znana jako „prawo Carnota”, zdominowana jest przez pojęcie entropii.Słowo entropia weszło dziś do języka nauk fizycznych, a także humanistycznych. Niestety, fizy­cy, inżynierowie czy socjologowie używają

W ramach mechaniki statystycznej, któ­ra ukazuje równoważność entropii i nieporządku, dzięki pracom Maxwella, Gibbsa, Boltzmanna (1875).W  ramach teorii informacji, która ukazuje równoważność negentropii (przeciwieństwa entropii) i informacji, dzięki pracom Szilarda, Gabora., Rothsteina, Brillouina (1940—1950).Obydwie zasady termodynamiki odnoszą się jedy­nie do

Pierwsza zasada ustala więc równoważność roz­maitych form energii (promienistej, chemicznej, me­chanicznej, elektrycznej, termicznej), możliwość przekształcania jednej formy w drugą i prawa rządzące tymi przekształceniami. Pierwsza ,zasada traktuje ciepło i energię jako dwie wielkości o tym samym charakterze fizycznym.Jednak około roku

Jednak transformacja odwrotna (na przykład ciepła w pracę mechaniczną) nie może być całkowita bez interwencji z zewnątrz i nieuniknionej utraty ener­gii pod postacią bezpowrotnie straconego ciepła. Nie znaczy to, że energia zostaje zniszczona, znaczy, że nie można jej wykorzystać do

Mogłoby się wydawać, że między pierwszą a dru­gą zasadą istnieje sprzeczność: jedna bowiem mówi, że ciepło i energia są dwiema wielkościami tej sa­mej natury; druga — że nie są, ponieważ potencjal­na energia degraduje się nieodwracalnie w formę „niższa”, mniej „szlachetną”,

W przeciwieństwie do ciepła — nie uporządko­wanej energii — inne formy energii są mniej lub bardziej uporządkowane. Entropia jest właśnie mia­rą stopnia uporządkowania. Energia potencjalna jest więc energią uporządkowaną, ciepło — energią nie uporządkowaną. Maksymalny nieporządek — to en­tropia. W

Można jednak posunąć uogólnienia jeszcze dalej. Dzięki matematycznym związkom między n i e- porządkiem i prawdopodobieństwem można mówić o ewolucji systemów w kierunku wzra­stającej entropii, posługując się jednym z następu­jących określeń: „pozostawiony sam sobie, odizolo­wany system dąży do stanu maksymalnego

Obraz; nieuniknionej śmierci wszechświata, jaki sugeruje druga zasada, głęboko oddziałał na naszą filozofią, moralność, na naszą wizję świata i na na­szą sztukę. Myśl, że z racji samej natury rzeczy je­dyną możliwą i ostateczną przyszłością człowieka jest unicestwienie, sparaliżowała całą naszą

Im większa strata potencjału, tym większa ilość wyprodu­kowanej pracy. W maszynie cieplnej strata ta na-, stępuje pomiędzy kotłem (źródło ciepła) i kondensa­torem (źródło zimna).Prawo potencjałów określa, że wypływ strumienia (ciepła, elektryczności, cieczy) ze zbiornika determi­nuje ilość zmagazynowanych w nim zapas;ów.

Pojęcie mocy jest więc dość ogólne. Mówi się o mocy generatora elektrycznego, lokomotywy, promieniowania słonecz­nego. Ale także o mocy kraju, armii, ekonomii, gru­py politycznej. Do wyzwolenia mocy potrzebna jest, co brzmi jak paradoks, bardzo mała ilość energii: jest to energia

Weźmy inny skrajny przypadek: waga jednego cię­żarka równa jest zeru. Uwalniamy ciężarek drugi. Następuje gwałtowny jego upadek, cała energia ki­netyczna ginie przekształcona w ciepło w momencie zderzenia ciężarka z podłożem. Nie następuje więc zmagazynowanie energii.Z tych dwu skrajnych przykładów wynika,

W latach pięćdziesiątych zasada ta została rozsze­rzona na cały zakres nieodwracalnych procesów za­chodzących w systemach otwartych. Dokonali tego  fizycy należący do tzw. „szkoły termodynamiki pro­cesów nieodwracalnych”.Prace ich wykazują, że wielkości takie, jak napięcie, gradient temperatury, ciążenie czy natężenie — można